“Ma, kasut dah sempit.”

“Baju sukan kena beli baharu.”

“Cikgu kata minggu depan kena bawa duit.”

Kalau ada anak bersekolah, ayat begini memang biasa didengar. Cuma kadangkala, semuanya datang serentak ketika baki gaji pun sudah tinggal untuk belanja dapur.

Bukan kita terlupa anak hendak masuk sekolah. Tetapi apabila perlu membeli untuk dua atau tiga orang sekali gus, barulah terasa besarnya jumlah yang perlu disediakan.

Barang nampak kecil, jumlahnya boleh buat terdiam

Sepasang kasut, beberapa helai pakaian, alat tulis, beg dan keperluan lain. Satu barang mungkin nampak tidak mahal. Bila dicampur semuanya, lain ceritanya.

Itu belum termasuk duit pengangkutan, makan dan bayaran lain yang dimaklumkan oleh pihak sekolah.

Sebab itu, persediaan sekolah elok bermula dengan melihat keseluruhan keperluan. Kalau hanya mengira harga pakaian dan kasut, mudah untuk kita terlepas pandang perbelanjaan yang menyusul selepas hari pertama persekolahan.

Sebelum pergi kedai, buka almari dahulu

Cuba ajak anak keluarkan semula pakaian, kasut dan alat tulis yang masih ada.

Baju mana masih muat? Beg masih kukuh atau hanya zip yang perlu dibaiki? Pensel warna masih lengkap? Ada buku tulis yang belum digunakan?

Kadangkala, barang yang kita hampir beli sebenarnya masih tersimpan elok di rumah.

Tidak semua benda perlu baharu hanya kerana sesi persekolahan bertukar. Yang penting, anak ada keperluan yang sesuai, selesa dan boleh digunakan.

Bezakan yang anak perlu dengan yang anak teringin

Kasut yang sudah sempit memang perlu diganti. Beg yang masih elok tetapi mahu ditukar kerana kawan ada beg baharu boleh dibincangkan dahulu.

Anak mungkin belum faham kenapa kita boleh membeli satu barang tetapi menangguhkan yang lain. Terangkan dengan cara mudah.

“Bulan ini kita beli kasut dulu sebab kaki adik dah sakit. Beg masih boleh pakai, nanti kita rancang semula.”

Perbualan kecil begini boleh membantu anak memahami bahawa wang ada had dan pembelian perlu mengikut keutamaan. Kita tidak perlu membuat mereka rasa bersalah kerana meminta.

Simpan sedikit sebelum senarai panjang itu sampai

Katakan anggaran keperluan sekolah semua anak ialah RM900. Jika ada enam bulan untuk bersedia, sasaran simpanan ialah RM150 sebulan.

Angka ini sekadar contoh. Gunakan jumlah yang sesuai dengan keperluan keluarga dan kemampuan sendiri.

Asingkan wang itu dalam tabung atau akaun khas. Jika RM150 terasa berat, mulakan dengan jumlah yang mampu dan semak barang apa yang boleh dibeli secara berperingkat.

Pakaian dan kasut pula elok dibeli apabila saiz anak lebih pasti. Murah ketika promosi pun belum tentu menjimatkan jika sudah tidak muat apabila hendak dipakai.

Jangan habiskan semuanya sebelum sekolah bermula

Selepas membeli barang utama, cuba tinggalkan sedikit baki untuk keperluan yang baru dimaklumkan kemudian.

Maklumat daripada sekolah mungkin diterima secara berperingkat. Ruang kecil dalam bajet boleh membantu supaya setiap pesanan baharu tidak terus menjadi satu lagi kerisauan.

Jika wang masih tidak mencukupi, hubungi pihak sekolah lebih awal untuk bertanya tentang bantuan yang tersedia atau sama ada bayaran tertentu boleh diatur. Tidak perlu menunggu sehingga keadaan terlalu mendesak untuk bertanya.

Persediaan sekolah bukan pertandingan siapa membeli paling banyak atau paling baharu. Yang kita mahu ialah anak masuk sekolah dengan keperluan yang cukup, sementara belanja rumah masih terjaga.

Bila sedikit demi sedikit sudah disediakan, ayat “Ma, sekolah nak buka” mungkin tidak lagi membuat kita terus mengira baki dalam kepala.